Regulamin
Przypowieść
Żył keidyś człowiek głeboko wierzący w potęgę i wielkość Boga. Codzień wieczorem prosił Go by ten pozowolił mu obudzić się następnego ranka, a gdy prośby zostawały wysłuchane dziękował gorliwie przez resztę dnia. Żył tak wiele lat, gdy jednej nocy Bóg wezwał go przed Swoje oblicze i przemówił.
-Umiłowane dziecię Moję, twój czas jeszcze nie nadszeł lecz ja już zapraszam cię byś zasiadł u Mego boku w królestwie Moim.
-Boże na Swym tronie w niebiosach dziękuję ci najgorliwiej jak mogę lecz proszę o jeszce jeden dzień spędzony na ziemi.
-Umiłowane dziecię Moje powiedz Mi czemu co wieczór prosisz Mnie o jeszcze jeden dzień, a gdy jest on ci dany spędzasz go wyłącznie na modłach za ten dzień dziękujących. Tworząc świat, zapełniając go życiem wszelakim i zsyłając nań twój rodzaj, czyniłem to byście mogli wolni wolą żyć i radować się ze swego życia. Czemu odtrącasz Mój dar tak i radości doczesnej jak i tej wiecznej.
-O najwspanialszy, wybacz mi moje postępowanie, i proszę cię najpokorniej o jeszcze jeden dzień, bym mógł żyć jak mi przykazałeś.
I Bóg mu udzielił, a naspnego dnia z samego rana jął dziękować Bogu za ten dar, bowiem świadomym będąc woli swej wolnej tak już dawno zadecydował by na prośbach i wdzięczności spędzić swe życie, a słów Bożych nie potrzebując by o życiu swym decydować.
