Regulamin
króliczki - czyli rzecz o marzeniach i pragnieniach
Mówi się że nie m a sensu łapać króliczka skoro tak przyjemnie się go goni (tak chyba nawet Łona rapował w jednym ze swoich kawałków). Niby racja ale... zawsze jest ale. Tutaj ono polega na tym, że im dłużej gonisz króliczka, tym bardziej chcesz go złapać aż w końcu nie chce ci się go gonić. Ja już troche za długo ganiam za swoimi króliczkami. Kilka już doganiam ale tego najważniejszego nadal nie widać. Wydaje się że jest w zasięgu wzroku, w zasięgu ręki ale jak tylko jestem w stanie go dotknąć... uciekam. A on czeka i czeka aż go w końcu dorwe. Boje się, tak najłatwiej jest to wytłumaczyć. Boje się tego co mógłbym zrobić gdybym osiągnął moj najważniejszy aktualnie cel. Jak mógłbym wszystko zepsuć. Raz mi sie już udało wszystko spieprzyć i stąd strach, bo spieprzyłem kardynalnie. Aż huczało. Wszystko niby sie ułozyło OK, ale jednak po tym wszystkim zostało mi w głowie dużo złego. Taki paskudny, kwaśny i syfiasty bajzel we łbie. I przez ten bajzel uciekam. A króliczek czeka. Węszy tym swoim słodkim, różowym noskiem, strzyże białymi uszami i merda tym puchatym ogonkiem. Czasem nawet sam przyjdzie, da sie pogłaskać, a ja jak alergik od razu po tym w nogi. W końcu moglem mu coś zlamać, a nawet jesli nie to przecież mógłbym. I tak w kółko. Bez sensu. JA CHCE KRÓLICZKA!!!
